6 Δεκέμβρη

Χρονικό της Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου (2008)

_ 

Το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος βρισκόταν με φίλους του στα Εξάρχεια, μια περιοχή γνωστή για τη ζωντανή νεολαιίστικη και αντιεξουσιαστική κουλτούρα της. Κατά τη διάρκεια λεκτικής αντιπαράθεσης με τους ειδικούς φρουρούς, Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη, ο Κορκονέας πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα τον νεαρό Αλέξανδρο. Το περιστατικό έγινε μπροστά στα μάτια φίλων και περαστικών, προκαλώντας σοκ στην ελληνική κοινωνία. Ήμουν τότε 11 ετών. Το γεγονός με σημάδεψε. Βρισκόμουν με τους γονείς μου στο χωριό μας και ακούγοντας τις ειδήσεις απλά βούρκωσα. Δεν είχαμε τι να πούμε. Ο χρόνος πάγωσε.

Θυμάμαι εκείνη τη μέρα γιόρταζε ο αγαπημένος μου ξάδερφος. Είχαμε κανονίσει να πάμε εκδρομή σε ένα χωριό πιο μακριά από το δικό μας. Ήμασταν όλοι τόσο ταραγμένοι. Δε ξέραμε πως να αντιδράσουμε. Οι μεγάλοι τότε συζητούσαν όλο ένταση και έλεγαν είναι δυνατον; είναι ένα παιδί.. ένα αθώο πλάσμα. Εμείς είχαμε σαστήσει.

Η λύπη ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα. 

Γυρίζοντας στην Αθήνα δύο μέρες μετά, κάναμε κατάληψη στο σχολείο. Έπειτα μαζευτήκαμε παιδιά και μαζί με τον πρόεδρο του δεκαπενταμελούς κατεβήκαμε στο κέντρο. Ήταν η πρώτη μου πορεία. Δε θυμάμαι να έχω νιώσει μεγαλύτερη θλίψη. Είχα χάσει έναν δικό μου φίλο , έτσι ένιωθα. Σήμερα 16 χρόνια μετά, πρώτη φορά ανοιχτά, καταθέτω το δικό μου συναίσθημα για αυτή τη μέρα που από παιδάκι με σημάδεψε βαθιά. Η γενιά μας πάντα θα έχει αυτό το τραύμα ανοιχτό. 

Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη. 

Θα προσπαθήσω να παραθέσω το χρονικό όσο πιο περιεκτικά μπορώ. 

 Οι Άμεσες Αντιδράσεις/ Χρονικό

Η δολοφονία πυροδότησε έντονες αντιδράσεις και βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας σε όλη την Ελλάδα. Για εβδομάδες, η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και πολλές άλλες πόλεις βρέθηκαν στο επίκεντρο μαζικών διαδηλώσεων, πορειών και επεισοδίων. Η νεολαία, οργισμένη από την αστυνομική βία και την έλλειψη λογοδοσίας, βγήκε στους δρόμους σε μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Όπως αφηγείται ο κόσμος που βίωσε τα γεγονότα στην καρδιά τους, δεν έχουν ξαναγίνει αντίστοιχες διαδηλώσεις στη νεότερη ιστορία. Η Αθήνα παραδόθηκε στις φλόγες για μέρες. Όλοι παρακολουθούσαμε τα γεγονότα με κομμένη την ανάσα. Και συνάμα, μια οικογένεια, βίωνε με τον χειρότερο τρόπο, το πένθος.

# Μαρτυρίες

Οι μαρτυρίες φίλων και περαστικών της νύχτας εκείνης έχουν καταγραφεί τόσο από τα μέσα ενημέρωσης όσο και σε ντοκιμαντέρ. Ο στενός φίλος του Αλέξανδρου, Νίκος Ρωμανός, ο οποίος ήταν μαζί του τη μοιραία στιγμή, έχει περιγράψει την τραγική σκηνή με συγκλονιστικές λεπτομέρειες, υπογραμμίζοντας την απρόκλητη φύση της επίθεσης. Ενώ σπάνια έδινε συνεντεύξεις, χθες άκουσα μια εκπληκτική συζήτηση που είχε το 2022. Εκεί μίλησε ανοιχτά για την δολοφονία, τα Εξάρχεια, τον φίλο του, τη μνήμη του, η οποία δε πρέπει να σβήσει..

Καλλιτεχνικές και Πολιτισμικές Αντιδράσεις

Το τραγικό γεγονός ενέπνευσε καλλιτέχνες να δημιουργήσουν τραγούδια, βιβλία και ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και στα γεγονότα που ακολούθησαν. Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια που γράφτηκαν για τον Αλέξανδρο είναι το *"Μην το Πεις"* από τον Βέβηλο. Επίσης, οι Active Member αφιέρωσαν κομμάτια που μιλούν για την κοινωνική οργή και την αδικία που αναδύθηκαν εκείνη την περίοδο. Ο Φυσσας, όπου επίσης, έπεσε νεκρός για την ιδεολογία του, είχε γράψει τραγούδι για τον Αλέξανδρο.

Το βιβλίο "Αλέξανδρος: Ένα χρονικό μιας δολοφονίας" επιχειρεί να εξετάσει το γεγονός και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Σε ένα πρόσφατο επεισόδιο ποντκάστ, ο κολλητός φίλος του Αλέξανδρου , Νίκος, μοιράστηκε τις αναμνήσεις του από τον Αλέξανδρο και τις στιγμές που προηγήθηκαν του τραγικού γεγονότος. Η προσωπική του μαρτυρία προσφέρει μια βαθιά ανθρώπινη διάσταση στην ιστορία.

Η Σημερινή Επέτειος.

Η σημερινή επέτειος είναι εξίσου σημαντική , έπειτα από την άδικη σύλληψη του Νίκου Ρωμανού. 

Κάθε χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου, διοργανώνονται εκδηλώσεις μνήμης για τον Αλέξανδρο. Πορείες και συμβολικές δράσεις πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, με επίκεντρο την Αθήνα και τα Εξάρχεια. Οι επετειακές κινητοποιήσεις αποτελούν μια υπενθύμιση της ανάγκης για δικαιοσύνη, δημοκρατία και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Η δολοφονία του Αλέξανδρου

Γρηγορόπουλου δεν υπήρξε απλώς ένα τραγικό μεμονωμένο περιστατικό, αλλά σύμβολο καταστολής και κοινωνικής αδικίας. Οδήγησε σε μαζικές αλλαγές στη συζήτηση γύρω από την αστυνομική βία, την ανισότητα και τα δικαιώματα της νεολαίας στην Ελλάδα. Επιπλέον, αποτέλεσε έμπνευση για πολλές μελλοντικές διαμαρτυρίες και κινήματα.

Αλέξη, δε θα ξεχαστείς ποτέ! 

Ο Δεκέμβρης δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση.

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος 

25 Ιουνίου 1993 - 6 Δεκεμβρίου 2008