Χθες βράδυ βρέθηκα στο Άστορ, σ' εκείνο το αγαπημένο σινεμά στο κέντρο της Αθήνας, για την προβολή του ντοκιμαντέρ για τους Κόρε Ύδρο. Ξεκινήσαμε χωρίς να έχουμε κλείσει εισιτήρια, αλλά η τύχη στάθηκε με το μέρος μας.
Η χαρά μας μεγάλη που μπορέσαμε να δούμε το πολύ αναμενόμενο ντοκιμαντέρ για τη ζωή αυτής της ιδιαίτερα αγαπητής- μισητής μπάντας από την Κέρκυρα. Λοιπόν τους Κόρε Ύδρο τους έμαθα σχετικά μεγάλη.. Ωστόσο θυμάμαι το πρώτο συναίσθημα που ένιωσα όταν άκουσα την Φτηνή Ποπ για την ελίτ.. ήταν περίεργα ωραίο, υπήρχε πληθώρα μουσικών συνδυασμών- πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση .. αλλά και μια πολύ ωραία στιχουργική επιμέλεια. Μίλησαν για πράγματα που δεν είχα ακούσει ξανά σε ελληνικό στίχο. Το "Εδώ μιλάνε για λατρεία" του Βύρωνα Κριτζά έδωσε το κλίμα της μπάντας και τους παρουσίασε με την αληθινή εικόνα τους. Βγήκα με έναν μικρό κόμπο στο λαιμό και μια μεγάλη τρυφερότητα για ό,τι μόλις είχα δει.
Οι Κόρε. Ύδρο. υπήρξαν πάντα κάτι παραπάνω από μια μπάντα. Ένα γκρουπ από την Κέρκυρα που δεν προσπάθησε ποτέ να ταιριάξει με τίποτα και κανέναν. Με τον ιδιαίτερο, ενίοτε άγριο, άλλοτε βαθιά λυρικό ήχο τους και στίχους που δεν σε χαϊδεύουν ποτέ, δημιούργησαν το δικό τους μικρό νησί μέσα στην ελληνική μουσική σκηνή. Στο ντοκιμαντέρ αυτό, βλέπεις και νιώθεις καθαρά πώς αυτή η διαφορετικότητα δεν ήταν ποτέ πόζα — ήταν ανάγκη.
Ο Βύρωνας Κριτζάς κατάφερε να τους αποτυπώσει όπως είναι: ρεαλιστικά, χωρίς εξιδανίκευση, αλλά με τη μουσική και τους στίχους να παίρνουν τη θέση που τους αξίζει. Η μουσική επένδυση συνοδεύει ιδανικά το αφήγημα· τα κομμάτια τους, αληθινά και μπροστά από την εποχή τους, σου θυμίζουν, γιατί αγάπησες αυτή τη μπάντα.
Μετά την προβολή, τα ίδια τα μέλη των Κόρε. Ύδρο ανέβηκαν στη σκηνή. Μίλησαν απλά, σαν να ήμασταν παρέα. Αν και έχουν σπάσει πάνω από 10 χρόνια, μοιράστηκαν στιγμές ταπεινά αλλά και έδωσαν τις ευχαριστίες τους σε όλους.
Ήταν συγκινητικό να βλέπεις τον κόσμο στο Άστορ να ακούει προσεκτικά, να γελάει και να σιγοτραγουδά — να αποδεικνύει πως αυτή η μουσική δεν ήταν ποτέ για "λίγους", αλλά για όσους ένιωσαν λίγο παραπάνω.
Και κάπως έτσι, καθώς έβγαινα στον δρόμο μετά, σκεφτόμουν πως ναι, εδώ όντως μιλήσαμε για λατρεία. Και για τη σημασία του να μην ταιριάζεις, αλλά μέσα σ' αυτό να κυνηγάς πάντα αυτό που αγαπάς!
Από μάς είναι ναι, εξαιρετική δουλειά, δίνει μια υπέροχη εικόνα και σε συγκινεί βαθιά.
Μια μπάντα που θα αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι στην ελληνική ροκ-ιντι σκηνή.
Πολύ ωραία βράδια, cheers και στις επόμενες!
Αφήνω εδώ και έναν στίχο τους που νομίζω λέει όλα όσα θα ήθελα
"Αυτό που δεν κατάλαβες ποτέ, είναι πως όλα τα έκανα για σένα."
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου